دیدگاه های آموزشی پیاژه

   (۱ امتیاز دهنده)
دیدگاه های آموزشی پیاژه

تربیت از نظر پیاژه عبارت است از: پرورش دادن  افراد خلاق حتی اگر تعداد آن ها زیاد نباشد  ، حتی اگر آفرینش یکی  نسبت به دیگری  محدود باشد ، باید مخترع  و نوآور پرورش داد نه دنباله رو  و تبعیت جو.

به اشتراک بگذارید :

 

ژان پیاژه ؛ متولد سال 1886 میلادی روان‌شناس، زیست‌شناس و شناخت‌شناس فرانسوی-زبانِ سوئیسی بود که به خاطر کارهایش در روان‌شناسی رشد و شناخت‌شناسی شهرت یافته‌است.

پیاژه جایگاه ویژه‌ای برای آموزش کودکان قایل بود. او در سال 1934 در کسوت رئیس دفتر  بین‌المللی آموزش سازمان ملل متحد اعلام کرد: تنها آموزش است که می‌تواند جوامع ما را در مقابل فروپاشی تدریجی یا خشونت‌بار حفظ کند.

زندگی

پیاژه در تاریخ 9 اوت1886 در نوشاتل سوئیس به دنیا آمد و اولین فرزند خانواده بود پدرش آرتور پیاژه، استاد دانشگاه در رشتهٔ ادبیات بود.

 پس از اتمام دوران دبیرستان او مشغول به تحصیل در رشتهٔ علوم طبیعی در دانشگاه نوشاتل شد و از همان دانشگاه دکتری گرفت. در طول این مدت پیاژه دو مقالهٔ فلسفی نوشت که خودش از آن‌ها با عنوان کارهای نوجوانی یاد می‌کند.

پیاژه بعد از نیم‌فصلی که در دانشگاه زوریخ به مطالعهٔ روانکاوی پرداخت، سوئیس را به مقصد پاریس ترک کرد. در پاریس بود که او نظریهٔ مراحل رشد شناختی خود را مطرح کرد. در سال 1921 پیاژه به سوئیس بازگشت و به عنوان رئیس انستیتو روسو در ژنو مشغول به کار شد.

 در سال 1929 پیاژه ریاست دفتر بین‌المللی آموزش را قبول کرد و تا سال 1967 در همین سمت باقی‌ماند.

در نهایت پیاژه در سپتامبر سال 1980 در ژنو درگذشت.

 

 

 

 

برخی دیدگاههای پیاژه در حوزه تعلیم وتربیت

 

تربیت از نظر پیاژه عبارت است از: پرورش دادن افراد خلاق حتی اگر تعداد آنها زیاد نباشد، حتی اگر آفرینش یکی نسبت به دیگری محدود باشد، باید مخترع و نوآور پرورش داد نه دنباله رو و تبعیت جو. با توجه به این تعریف به طور خلاصه می توان پیامدهای تربیتی نظریه پیاژه را در سه اصل ذیل خلاصه کرد:

الف) فهمیدن   ب) ابداع کردن   ج) آفریدن

 این موضع گیری پیاژه برای فعال ساختن یاد گیرنده و پایان دادن به دوران معلم محوری تأکید می کند. هانت معتقد بود آگاهی از مراحل پیاژه و سایر اطلاعات مربوط به رشد به ما در جهت افزایش بهره هوشی تا 30 نمره کمک می کند ، ولی پیاژه و همکارانش مخالف تسریع کردن رشد هوشی بودند. به اعتقاد پیاژه تأکید بر تسریع رشد هوشی نه تنها موفقیت آمیز نیست، بلکه ممکن است خطراتی نیز در بر داشته باشد.

 پیاژه می گوید: در قلمرو تعلیم و تربیت به دانش آموزان باید اجازه داده شود تا خودشان بیشترین فعالیت را در راستای یادگیری خود انجام دهند و با در اختیار گذاشتن وسایل مادی، فعالیت های آنها را در راستای رشد شناختی سوق داد.

در حوزه ریاضی و منطق، کودکان فقط از چیزهایی که خود کشف می کنند درکی واقعی پیدا می کنند و هرگاه سعی کنیم چیزی را زودتر از موعد به آنها بیاموزیم، آنها را از کشف دوباره آن به وسیله خودشان بازداشته ایم، بنابراین دلیلی ندارد رشد هوشی را بیش از حد سرعت بخشیم.

 اگر گمان کنیم کودک مفهوم عدد و سایر مفاهیم ریاضی را فقط از طریق آموزش یاد می گیرد، اشتباه بزرگی کرده ایم. وقتی بزرگ ترها سعی می کنند مفاهیم ریاضی را قبل از موعد به کودک بیاموزند یادگیری او سطحی خواهد شد زیرا درک واقعی این مفاهیم، از طریق رشد ذهنی کودک امکانپذیر می شود. همچنین پیاژه معتقد است کودک باید شخصاً دنیای اطراف خود را کشف کند.

توصیه پیاژه به معلمان این است که به جای تسریع کردن یادگیری کودک به امید بهبود قدرت یادگیری او ، اینطور عمل کنند که قدرت ذهنی موجب یادگیری می شود و مهم ترین صور ذهنی یک کودک آموختنی نیست، بلکه خودجوش کسب می شود. آموزش باید بر نیازهای فردی دانش آموزان و سطح درک آنان منطبق باشد، یعنی نوع تکالیف باید بر توانایی های کودکان مختلف استوار باشد.پس ، برنامه های درسی را باید بر اساس مراحل رشد ذهنی کودکان پی­ ریزی کرد و در تنظیم آنها کلیه  ویژگی­های مراحل مختلف رشد ذهنی کودکان را منظور نمود. همچنین هنگام آموزش به کودکان سنین مختلف, باید تفاوت توانایی های آنها را در نظر گرفت.

 کودکان بیشتر به  فرصت­های یادگیری از طریق تجربه مستقیم نیاز دارند تا آموزش رسمی . پس بهتر است معلم تا حد امکان از آموزش رسمی بکاهد و تا آنجا که ممکن است به فراهم آوردن فرصت­های یادگیری و تدارک دیدن مواد آموزشی اقدام کند. پیاژه و همکارانش, معلمان را به در نظر گرفتن مرحله رشدی که دانش آموزان در کلاس به دست آورده اند، تشویق می کنند و از آنان می خواهند به شاگردان اجازه دهند که خودآموزی کنند و از آموزش تحمیلی بیش از حد به آنان بپرهیزند. البته این بدان معنا نیست که در کلاس درس از راهنمایی معلم اجتناب شود، بلکه معلم محیط کلاس را طوری تنظیم کند که باعث تسهیل یادگیری گردد.

طرفداران پیاژه در تعلیم و تربیت اصراری برای دادن پاداش خارجی به هنگام اجرای خوب یک فعالیت ندارند. براساس نظریه پیاژه در زمینه تعادل جویی، رشد واقعی ذهن، خود پاداش خود است. زمانی که دانش آموزان تضادهای پیشین را حل می کنند، از نبود تعادل به سوی تعادل حرکت می کنند و نیازی به پاداش خارجی نیست.

پیاژه معتقد است دلیل نبود درک یک دانش آموز، ممکن است صرفاً کمبود اطلاعات نباشد، بلکه ممکن است دیدگاه کاملاً متفاوتی باشد که او درباره مسایل دارد.

یکی از مهم ترین اصول روان­شناسی تربیتی این است که آموزگاران نباید صرفاً به دانش ­آموزان آگاهی بدهند. دانش­ آموزان باید

 آگاهی را در ذهن خودشان بسازند. به طور مثال آموزگاران می ­توانند نردبانی را در اختیار دانش آموزان قرار دهند که به درک

عالیتر منتهی می­شود، اما دانش ­آموزان خودشان باید از این نردبان بالا بروند.

                                                                                                گردآورنده: مهرناز پورنامداری

 

 


نظرات خود را با ما درمیان بگذارید

captcha Refresh
captcha Refresh
الهه شجاعی:
۱۳۹۵/۰۶/۰۴
illegal0 downvote0 | 0upvote

ممنون. آموزنده بودپاسخ

رازینا کلاس پاسخ داده:
۱۳۹۵/۰۶/۰۵
illegal0 downvote0 | 0upvote

از توجه و لطف شما سپاسگزاریم

 

پاسخ

عضویت در خبرنامه

باعضویت در خبرنامه از آخرین اخبار و تخفیف ها مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد نمائید

logo-samandehi